दूरी पहाड, DURA PAHADA (DISTANT MOUNTAIN)

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ ଶକ୍ତି ଶଙ୍କଟ ଓ ଲିଥିୟମ୍‌-ଆୟନ୍ ବ୍ୟାଟେରୀ        ଶକ୍ତି ବିନା ଜୀବନର ପରିକଳ୍ପନା ଅସମ୍ଭବ । ଶକ୍ତି ହେଉଛି ବିକାଶ ଓ ଉନ୍ନତିର ଆଧାର । ଏହା କେବଳ ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଯୁଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ । ଶକ୍ତିବିନା ମନୁଷ୍ୟର ଶରୀର ଯେପରି ଅଚଳ, ଆଜିର ବିଜ୍ଞାନ ଜଗତରେ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଯନ୍ତ୍ରାଶଂ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ବିନା ସେହିପରି ସ୍ଥାଣୁ । ସାଧାରଣତଃ ସମସ୍ତ ପରିବହନୀୟ ( Portable )  ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଯନ୍ତ୍ରାଂଶ ଯଥା ସ୍ମାର୍ଟ ମୋବାଇଲ୍‌, ଲ୍ୟାପ୍‌ଟପ୍‌, କ୍ୟାମେରା, ଟାବ୍ଲେଟ୍ ଆଦି ଏହି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସେଥିରେ ଖଞ୍ଜା ଯାଇଥିବା ବ୍ୟାଟେରୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି ଯାହା ରାସାୟନିକ ଶକ୍ତିକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଶକ୍ତିରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରିଥାଏ । ଏହି ବ୍ୟାଟେରୀ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲିଥିୟମ ଆୟନ୍ ରିଚାର୍ଜେବଲ୍ ବ୍ୟାଟେରୀର ଶକ୍ତି ସାନ୍ଦ୍ରତା, ବ୍ୟବହାରରେ ନିରାପଦ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାର, ପରିବେଶ ପ୍ରଦୂଷଣ ରହିତ, ସ୍ୱଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟ ଓ ସହଜ ଉପଲବ୍ଧ ଗୁଣ ଆଜି ବିଜ୍ଞାନ ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଇଛି ଏକ ନୂଆ ଦିଗ । ସ୍ମାର୍ଟ ମୋବାଇଲ୍‌ର ବିକାଶ ଓ ବ୍ୟବହାରରେ ଆଜି ଏକ ବିପ୍ଳବ ଆଣି ଦେଇଛି କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବନାହିଁ । ଆଜି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ୭୭୦ କୋଟି ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ପ...

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ କୃତ୍ରିମ ତନ୍ତୁ     ମନୁଷ୍ୟର ତିନୋଟି ମୈାଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଲା ବସ୍ତ୍ର । ବଣଜଙ୍ଗଲରେ ଜୀବନ ବିତଉଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରକୃତିର ପ୍ରକୋପ ଅବା ଲଜ୍ଜାରୁ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଢାଙ୍କି ରଖିବା ପାଇଁ ଗଛର ବକ୍କ୍‌୍‌ଳ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲା । ମାତ୍ର ଧୀରେଧୀରେ ନିଜର ବୁଦ୍ଧି ବଳରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା ବସ୍ତ୍ର । ଆଉ ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସେ ତିଆରି କରିଥିଲା ସୁତା ଓ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲା ତାହାର ମୂଳ ଉପାଦାନ ତନ୍ତୁ । ଜୀବଜଗତରୁ ନିଜକୁ ସଭ୍ୟ ବୋଲେଇବାରେ ବସ୍ତ୍ର ଥିଲା ତା’ର ପ୍ରଥମ ଆଭୂଷଣ । ସହାବସ୍ଥାନରୁ ନିଜକୁ ସାମାଜିକ ପ୍ରାଣୀ ବୋଲି ଅଭିହିତ କଲା । କ୍ରମେ ସମାଜର କାୟା ବିସ୍ତାର ହେତୁ ବସ୍ତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ପ୍ରକାରନ୍ତେ ତନ୍ତୁର ଆବଶ୍ୟକତା ବଢିବାରେ ଲାଗିଲା । ନିଜର ଅଭିସନ୍ଧିଛୁ ପଣିଆରେ ପ୍ରାକୃତିକ ତନ୍ତୁ ସହିତ ପରୀକ୍ଷାଗାରାରେ କୃତ୍ରିମ ତନ୍ତୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା । ବସ୍ତ୍ରର ବିବିଧତା ପାଇଁ କେବଳ ତନ୍ତୁ ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଉପାଦାନହୋଇ ରହିଲା ନାହିଁ । ତନ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ନିର୍ମାଣରେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାରେ ଲାଗିଲା । ଆଜି ମନୁଷ୍ୟ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ôଚଛି ଯେ ତନ୍ତୁ ବିନା ସେ ସତେଯେମିତି ଅଙ୍ଗହୀନ ହୋଇ ପଡିବ । ଏପରିକି ଦାନ୍ତ ଘଷିବା ବ୍ରସ୍‌ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମହାକାଶଯାନର କଳ...

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା       ମନୁଷ୍ୟ ତା’ର ପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ଅନୁସନ୍ଧିତ୍ସୁ । ଏହି ଅନୁସନ୍ଧିତ୍ସୁ ପ୍ରବୃତ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ପନ୍ନମତିତ୍ୱରୁ ସୃଷ୍ଟ ବିଜ୍ଞାନର ବିଭବରେ ଦିନେ ବଣଜଙ୍ଗଲରେ ବିତଉଥିବା ଅତୀତର ସେ ଦୁର୍ବିଷହ ଜୀବନକୁ ପାଦରେ ଦଳିଦେଇ ଆଜି ବଞ୍ଚୁଛି ଏକ ସରସ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଆରାମଦାୟକ ଜୀବନ । ନିଜର ଶାରିରୀକ ଓ ମାନସିକ ପରିଶ୍ରମକୁ ଲାଘବ କରିବା ପାଇଁ ତିଆରିଛି ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ର । ତା’ ପାଇଁ ଆଜି ମାଗୁଣିର ଶଗଡ ପ୍ରାୟ ଅଲୋଡା । “ଅଲିବାବା ଚାଲିଶ୍ ଚୋର୍‌” କାହାଣୀରେ ଅଲିବାବାର “ଖୁଲ୍‌ଜା ସିମ୍ ସିମ୍‌” ଭଳି ଶଦ୍ଦରେ ବିଶାଳକାୟ ଗୁମ୍ଫାର ପଥର କବାଟ ଖୋଲିଯିବା ଅବା କାରେଲ୍ କାପେକଙ୍କ “ରୋସ୍‌ମସ୍ ଇଉନିଭର୍ସାଲ ରୋବଟସ୍‌” ନାଟକରେ ବର୍ଣ୍ଣିର୍ତ ହୋଇଥିବା ରୋବଟ୍ ମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆଜି ତା’ ପାଇଁ ଅବାସ୍ତବ ହୋଇ ରହିନାହିଁ ବରଂ ପ୍ରମାଣିତ । ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷିରେ ନିଜ ସାଦୃଶ୍ୟ ରୋବଟ୍ ବା ଯନ୍ତ୍ରମାନବ ଆଜି ତା’ର ଅନନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି । ତା’ ପରି ନିଜ ଚତୁପାଶ୍ୱର୍ର ପରିବେଶକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ସହିତ ତର୍କ ସମ୍ବଳିତ ବିଶ୍ଲେଷଣ କରି ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶ କରିପାରୁଥିବା ଏହି ଯନ୍ତ୍ରମାନବ ଆଜି ତା’ର କ୍ରୀତଦାସ । ତା’ ପାଇଁ କଠିନ ଅବା ଅସମ୍ଭବ ମନେ ହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ମାନଙ୍କରେ ଚତୁରତାର ସହିତ ଏହ...

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ ପ୍ରେମ     ପୁଅର ଏଭଳି ଗୁଣରେ ଶନିଆ ଆଦୌ ବିଚଳିତ ନୁହେଁ । ଭଗବାନ ମୋ କପାଳରେ ଏଭଳି ପୁଅଟିଏ ଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ମନେ ମନେ ଗର୍ବକରେ । ଭଉଣୀ ହିସାବରେ ବିନୀ ମନେମନେ ତାକୁ ଟିକେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ବେଳେବେଳେ କହେ ଆରେ ଟିକେ ମନ ଦେଇ ପଢୁନୁ । ନ ହେଲେ ବଡ ହେଲେ ବାପାଙ୍କ ଭଳି କଣ ମୂଲ ଲାଗିବୁ ନା ଏମିତି ରାଜମିସ୍ତ୍ରୀ ହୋଇ କାମ କରିବୁ । କିଛି ନ କହି ଶାନ୍ତ ସରଳ ଭାବରେ ବୀରେନ୍ ସେଠୁ ପଳାଏ । ବିନୀ ବର୍ତ୍ତମାନ ସବୁଥିରେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଜି ବିଜ୍ଞାନରେ ଭୂବନେଶ୍ୱରରେ ସ୍ନାତ୍ତକତ୍ତୋର କରୁଛି । ହେଲେ ବୀରେନ୍  ଦଶମରେ ଫେଲ୍ ହେଲା ପରେ ଆଉ ପାଠର ନା ଗନ୍ଧ ଧରୁନି । ବିନୀ  ବାଡେଇଲେ ବା କଣ ହେବ । ବୀରେନ୍‌କୁ ପାଠପଢା ଜମା ଆରାଏନି ।     ସେ ସେବର୍ଷ ନବମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥାଏ । ନବମ ଶ୍ରେଣୀରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶେଫାଳି ନାମକ ଝିଅଟିଏ ଆସି ତାଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନାମ ଲେଖାଏ । ଶେଫାଳି ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର । ଭଲ ପାଠ ମଧ୍ୟ ପଢେ । ହେଲେ ଧୀରେଧୀରେ ବୀରେନ୍ ଜାଣିବାକୁ ପାଏ ଶେଫାଳି ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ଗରୀବ ଘରର ଝିଅଟିଏ । ତା ବାପା ରୋଗରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଓ ମା ପରଦୁଆରେ କାମ କରି ପାଠପଢାଇ ତାକୁ ଏଡେଟେ କଲାଣି । ବୀରେନ୍ ବି ବୁଝିପାରେନି ତାକୁ ଶେଫାଳି କାହିଁକି...

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ ମା’    ଚପଳତାରେ ଛନ୍ଦା ତାର ଜୀବନ । ଆର୍ଜବ ତାର ଆଭୂଷଣ । ଆଟୋପ କେବେ ପାଖ ତାର ମାଡେନି । ଆସ୍ୟରେ ତାର ଆକର୍ଷଣର ଆସବ । ଆଳପ ତାର ଶାଳୀନତାରେ ଆଢ୍ୟ । ଏଣୀ ପରି ଚାହାଣୀ । ଅଦାଗ, ଅଭଙ୍ଗା ସାଧା ଶୁଭ୍ର କାଗଜ ଟେ ପରି ତା’ର ଜୀବନ । ଜନ୍ମରୁ ରାଜ ଉଆସ ପରି ଘରର ଚାନ୍ଦନାରେ ସିଏ ଅଟେ ଚାନ୍ଦ । ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି ମୂହୁର୍ତ୍ତକୁ ମନ ଖୋଲି ଉପଭୋଗ କରିଛି । କାହା ମନରେ ସେ କେବେ ବି ଦୁଃଖ ଦେଇନି । ଧନଧାନ୍ୟ ଓ ଆଭିଜାତ୍ୟ ଭରା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧନହୀନ ପ୍ରତି ଯଥେଷ୍ଟ ସ୍ନେହ । ଘରର ଚାକର ଚାକରାଣୀ ତା ପାଇଁ ନିଜଠାରୁ ବି ନିଜର । କାହାର ମନ ଉଣା କରିବାକୁ କେବେ ବି ଦିଏନି ।  ସତେ ଯେମିତି ‘ସର୍ବେ ଭବନ୍ତୁ ସୁଖୀନଃ’ ପରି ମହତ୍ତବାଣୀର ମାର୍ମିକତାକୁ ସେ ନିଜ ରକ୍ତରେ ମିଶେଇ ଦେଇଛି । ସେଇଥିପାଇଁ ତ ଘର ଓ ବାଡିବଗିଚା କମରେ ଯେ କେହି ବି କାମ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି ଥରୁଟିଏ ହେଲେ ମିନିକୁ ନଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ତା ସାଙ୍ଗରେ କଥା ନହେଲେ କାହାକୁ ଭଲ ଲାଗେନି । ଜେଜେମା’ ନାଁ ଦେଇଥିଲେ ମିନାକ୍ଷୀ ହେଲେ ଗେଲ ବସରର ନାଁ ମିନାକ୍ଷୀରୁ ଆସି ମିନିରେ ପହଞ୍ôଚଗଲା । ନାଁ ସିନା ମିନି ହେଲେ ଦେଖିବାକୁ  ସେ ଗେଡି ନୁହେଁ । ଉଚ୍ଚତା ପାଞ୍ଚ ଫୁଟ୍ ଛଅ ଇଞ୍ଚ ସହିତ ଶରୀରର ଓଜନ ର ଅନୁପାତ ପୁରାପୂରି ଠିକ୍...

ଈଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ବାଙ୍ଗୁଋଷ ପାଟଣା ଭାଣପୁର, ପୁରୀ ମୋ-୯୭୭୮୫୧୯୬୭୮ ଅଯୋଗ୍ୟ ପୁଅ      ଅଯୋଗ୍ୟ ! ଅକାଳ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ । କୁଳାଙ୍ଗାର । ତୋତେ ଟିକେ ଲାଜ ଲାଗୁନି । ଆରେ ! ଆମ ପାଇଁ  ନହେଲେ ନାହିଁ ନିଜ ପାଇଁ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତ କଥା ଟିକେ ଭାବୁନୁ । ନିଜର ବଡ ଭାଇ ସହିତ ଟିକେ ନିଜକୁ ତୁଳନା କରୁନୁ । ଜୀବନର ଅର୍ଥ ଏମିତି ଫୁଲା ଫାଙ୍କାଡିଆ ନୁହେଁ । ଜୀବନକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର । ସମ୍ମାନର ସହିତ ସମାଜରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ହେଲେ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ହେବା ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ । କଣ କରିବୁ ତୁ? କହିଲେ ନାହିଁ, ବୋଇଲେ ନାହିଁ, ହରଦମ୍ ଖେଳ, ସେ ଛତରା ପିଲାଙ୍କ ସାଥୀରେ ବୁଲିବୁଲି ନିଜ ଜୀବନକୁ ଖିନି୍‌ଭିନ୍ କରିସାରିଲାଣୁ । ତୋତେ ଗାଳି ଦେବାକୁ ଆଉ ମୋ ଜିଭ ଲେଉଟୁନି । ଆରେ ଏ ବୟସରେ ଆଉ କେତେ ଦିନ ତୁମ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଲରେ ଖଟିଖଟି ମରିବି । ଟିକେ ଚିନ୍ତା କର । ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରୁ ତୋ ବଡ ଭାଇଟି କୁଳରେ ଲାଗିଗଲା । ହେଲେ ତୁ ତୋ ଜୀବନକୁ କେମିତି ବିତେଇବୁ । ମୋରି ପରି ବିଲରେ ଆଣ୍ଠୁ ପକେଇବୁ ଆଉ ପରିବା ବେପାର କରିବୁ ନା କଣ? ଏମିତି ଗାଳି ଦେଉଦେଉ ଶରତ ନିଜକୁ ନିଜେ ଅଭାଗା ମନେ କରି ବିରକ୍ତିରେ ସେ ଘର ପରିତ୍ୟାଗ କଲା ।       ଘର ଭିତରେ ସେମିତି ଖୁଣ୍ଟାଙ୍କ ଭଳି ଛିଡା ହୋଇଥାଏ ସତ୍ୟ । ମନ ଭିତରେ ଅଜସ୍ର ପରିତାପ । ସେ ଜାଣେ ତା’ ବାପା ତା’ ଭଲ ପାଇଁ ଗାଳି ଦେ...